Fotografia analogowa i cyfrowa

Camera obscura

Camera obscura jest to prosty przyrząd optyczny pozwalający uzyskać rzeczywisty obraz. Pierwowzór aparatu fotograficznego. Camera obscura bywa nazywana również ciemnią optyczną lub kamerą otworkową. Urządzenie to zbudowane jest z poczernionego wewnątrz pudełka . Na jednej ściance znajduje się niewielki otwór spełniający rolę obiektywu, a na drugiej matowa szyba czyli, matówka lub kalka techniczna. Promienie światła wpadające przez otwór tworzą na matówce odwrócony i pomniejszony obraz. Wstawiając w miejsce matówki kliszę fotograficzną można otrzymać zdjęcie. Obraz otrzymany za pomocą camera obscura posiada następujące cechy: miękkość, łagodne kontrasty, rozmycie, nieskończoną głębię ostrości oraz zupełny brak dystorsji, a wykonany na materiale barwnym – pastelową kolorystykę. Z uwagi na te cechy obrazu camera obscura bywa do dzisiaj wykorzystywana w fotografii artystycznej.

Budowa aparatu analogowego

Podstawowe części składowe aparatu analogowego:

•  obiektyw fotograficzny
• migawka
• korpus światłoszczelny
•  układ celowniczy
• mechanizm do przesuwu i wymiany błony fotograficznej
•  gniazdo synchronizacji lampy błyskowej
•  lampa błyskowa
• rolka z kliszą
•  dalmierz
• światłomierz
•  samowyzwalacz

                               

Materiały światłoczułe

Materiały światłoczułe ,  ogólne pojęcie oznacza wszystkie wyroby wykazujące wrażliwość na światło, które są wykorzystywane w różnorodnych procesach fotograficznych. Należą do nich zarówno materiały wrażliwe na światło widzialne, jak również na podczerwień i ultrafiolet. Zasadniczy podział materiałów fotograficznych, to materiały pozytywowe lub negatywowe, oraz materiały monochromatyczne lub kolorowe, osobnym materiałem światłoczułym są matryce cyfrowe, mogące również rejestrować światło widzialne i niewidzialne ludzkim okiem.

 

Budowa aparatu cyfrowego

• Zewnętrzna soczewka.
• Soczewki korygujące, wraz z soczewką zewnętrzną tworzy zespół ruchomy, zespół ten możemy oddalać i przybliżać od aparatu za pomocą pierścienia, umożliwia to zmianę ogniskowej obiektywu, popularnie nazywamy to zoomem.
• Przysłona - reguluje ilość światła jaka dociera do matrycy/błony światłoczułej
• Mechanizm spustowy – jego funkcją jest otwieranie migawki , która normalnie zasłania kliszę lub matrycę. Po naciśnięciu przycisku spustowego przesłona się otwiera na ściśle określony czas ustawiany przez użytkownika . 
• Baterie zasilające oraz karty pamięci.
• Uszy na pasek.
• Przycisk uruchamiający mechanizm spustowy
• Pokrętło podstawowych ustawień aparatu.
• Wyświetlacz - dzięki niemu możemy odczytać parametry pracy aparatu.
• Wizjer, przez który można obserwować kadr.
• Tzw. gorąca stopka – złącze umożliwiające przyłączenie do aparatu zewnętrznej lampy błyskowej lub mechanizmu zdalnego wyzwalania.
• Pierścień regulacyjny obiektywu – w nowoczesnych obiektywach typu zoom umożliwia on zmianę ogniskowej, w tradycyjnych  za pomocą tego  pierścienia regulował się wartość przysłony, służył również do ustawienia ostrości.

Typy aparatów cyfrowych

Aparaty kompaktowe - forma rozwojowa wywodząca się z analogowych aparatów kompaktowych, charakteryzująca się zwartą budową i niewielkimi rozmiarami oraz znacznym uproszczeniem i zautomatyzowaniem obsługi. Niewielkie rozmiary przetworników a co za tym idzie bardzo krótkie ogniskowe stosowanych obiektywów powodują, iż aparaty te charakteryzują się dużą głębią ostrości, co z kolei powoduje, iż niekiedy nie stosuje się w nich układów ustawiania ostrości. Historycznie rzecz biorąc, to właśnie małe rozmiary przetworników i obiektywów pierwszych aparatów cyfrowych spowodowały, że wprowadzając je na rynek zdecydowano się zaadaptować do tego celu bardzo popularną w owym czasie formę tradycyjnych aparatów kompaktowych. W okresie rozwoju cyfrowe kompakty przybierały różne formy, od najbardziej zminiaturyzowanych aparatów kieszonkowych o grubości kilku do kilkunastu milimetrów, do rozbudowanych zarówno od strony możliwości regulacji dostępnych dla użytkownika jak i wielkości matryc i obiektywów, stawiając je tym samym blisko granicy zaliczania ich do aparatów typu bridge camera.

Lustrzanki cyfrowe, których konstrukcja oparta jest na klasycznej lustrzance jednoobiektywowej gdzie błonę światłoczułą zastąpiła duża matryca. W optycznym wizjerze widoczny jest obraz rzutowany na matówkę bezpośrednio z obiektywu aparatu poprzez uchylne lustro zasłaniające migawkę i matrycę. W momencie robienia zdjęcia lustro się unosi a światło kierowane jest na matrycę. Istnieją również lustrzanki z lustrem półprzepuszczalnym. W takim aparacie lustro nie ulega podniesieniu w trakcie robienia zdjęcia, co znacznie podnosi szybkość robienia zdjęć seryjnych. Istotną zaletą lustrzanek jest możliwość wymiany obiektywów.

Aparaty typu bridge camera - szeroka grupa aparatów, których wspólną cechą jest brak optycznego układu celowniczego występującego w lustrzankach oraz brak cech konstrukcyjnych i użytkowych pozwalających jednoznacznie zaliczyć je do kompaktów. Z reguły oferują możliwość ręcznego ustawienia wielu parametrów, pod względem rozwiązań ergonomicznych zbliżone bywają do lustrzanek. Oprócz ekranu podglądu LCD przeważnie wyposażone są w wizjer elektroniczny  zapewniający podgląd obrazu wprost z matrycy. Typowe było także wyposażenie w niewymienne obiektywy zmiennoogniskowe, niekiedy o dużej transfokacji.

Bezlusterkowce - aparaty których główną cechą jest brak lustrzanego układu optycznego wizjera typowego dla lustrzanek przy jednoczesnej możliwości wymiany obiektywów, co odróżnia je od pozostałych aparatów cyfrowych. Ich pomniejszone rozmiary możliwe są, dzięki usunięciu lustra i pryzmatu oraz zmniejszenie odległości matrycy od obiektywu.

Istnieją również inne typy aparatów cyfrowych, jak np. cyfrowy aparat dalmierzowy, cyfrowy aparat średnioformatowy, ale są one stosunkowo rzadko używane. Cyfrowe aparaty fotograficzne bywają wbudowane w inne urządzenia, zwykle telefony komórkowe jak i laptopy. Mimo że ich rozdzielczości sięgają nawet 12 Mpix, to jakość matryc, a przede wszystkim układów optycznych zazwyczaj mocno ustępuje urządzeniom dedykowanym do fotografii.

Prawa autorskie

Prawa autorskie

Prawo autorskie to pojęcie prawnicze oznaczające ogół praw przysługujących autorowi utworu albo zespół norm prawnych wchodzących w skład prawa własności intelektualnej, upoważniających autora do decydowania o użytkowaniu dzieła i czerpaniu z niego korzyści finansowej.

Utwór

Termin prawniczy z zakresu prawa autorskiego, który według Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych  jest zdefiniowany następująco: ,,...każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia."

Licencja

Dokument prawny lub umowa, określająca warunki korzystania z produktu firmowego, znaku handlowego lub patentu.

Rodzaje licencji:

I.   Freeware - licencja oprogramowania umożliwiająca darmowe rozprowadzanie aplikacji bez ujawnienia kodu źródłowego. Czasami licencja freeware zawiera dodatkowe ograniczenia (np. część freeware jest całkowicie darmowa jedynie do użytku domowego).

II.  Public domain- w najwęższym znaczeniu jest to twórczość, z której można korzystać bez ograniczeń wynikających z uprawnień, które mają posiadacze autorskich praw majątkowych, gdyż prawa te wygasły lub twórczość ta nigdy nie była lub nie jest przedmiotem prawa autorskiego.

III. Adware- rodzaj (i typ) licencji oprogramowania. Adware jest oprogramowaniem rozpowszechnianym za darmo, ale zawierającym funkcję wyświetlającą reklamy.

IV.  Cardware- rodzaj licencji oprogramowania wywodzący się od Freeware i Shareware. Używany przez autorów, którzy udostępniają swoje programy za darmo: w zamian za to oczekują, że użytkownik przyśle im kartkę pocztową (najczęściej z miejscowości, w której mieszka). Wymóg ten bywa mniej lub bardziej kategoryczny w zależności od konkretnej licencji. Niektóre uzależniają od tego legalność używania programu, inne pozostawiają to dobrej woli użytkownika jako sposób na wyrażenie wdzięczności autorowi. Istnieje też wersja emailware wymagająca przysłania emaila.

V.  GNU- Celem licencji GNU GPL jest przekazanie użytkownikom czterech podstawowych wolności

• wolność uruchamiania programu w dowolnym celu (wolność 0)
• wolność analizowania, jak program działa i dostosowywania go do swoich potrzeb (wolność 1)
• wolność rozpowszechniania niezmodyfikowanej kopii programu (wolność 2)
• wolność udoskonalania programu i publicznego rozpowszechniania własnych ulepszeń, dzięki czemu może z nich skorzystać cała społeczność (wolność 3). 

 VI.  Shareware- rodzaj licencji programu komputerowego, który jest rozpowszechniany bez opłat z pewnymi ograniczeniami lub z niewielkimi opłatami do wypróbowania przez użytkowników w określonym czasie. Czasami po określonej liczbie dni lub po określonej liczbie uruchomień za taki program trzeba zapłacić przelewem lub zrezygnować z korzystania z niego, odinstalowując go. Niektóre programy po skończeniu okresu próbnego same się usuwają w czasie pracy.

VII.  Demo- twórczość np. muzyczna, plastyczna (grafika komputerowa), filmowa, programistyczna.Zapisana i udostępniana jako demonstracja możliwości twórców , często w celach promocyjnych 

VIII.  Trial- rodzaj licencji na programy komputerowe polegający na tym, że można go używać przez z góry ustalony czas (od 7 do 90 dni). Programy na tej licencji są w pełni funkcjonalne. Po upływie ustalonego czasu, jedyną rzeczą, na którą pozwoli program to rejestracja albo usunięcie z dysku twardego. Zazwyczaj wersje próbne rozprowadzane są na tej licencji.

IX.   OEM– przedsiębiorstwo sprzedające pod własną marką produkty wytworzone przez inne firmy. Termin jest mylący, gdyż OEM nie zawsze jest wytwórcą, a nawet nie jest producentem, lecz czasem tylko sprzedawcą sprzętu dla użytkownika końcowego, choć zdarza się też, że jest jego projektantem. W większości przypadków OEM nie dodaje wartości do wyposażenia, a jedynie znakuje je własnym logo. Nazwa OEM jest umieszczana na urządzeniach przez wytwórcę, na mocy zawartej umowy.

X.  Donationware - jest jednym z typów licencji Otherware. Oprogramowanie na tej licencji może być dowolnie modyfikowane, kopiowane i dystrybuowane pod warunkiem, że licencjobiorca zapłaci autorowi symboliczną kwotę. Wielkość opłaty zależy od licencjobiorcy.

XI.  Abandonware - oprogramowanie, którego twórca już nie sprzedaje i nie zapewnia dla niego obsługi. Spotyka się również użycie tego określenia w stosunku do oprogramowania, którego twórca świadomie zaprzestał rozwoju i wsparcia produktu.

XII.  Firmware- oprogramowanie wbudowane w urządzenie, zapewniające podstawowe procedury obsługi tego urządzenia. Nowsze urządzenia posiadają często możliwość aktualizacji tego oprogramowania, dzięki umieszczeniu go na przykład w pamięciach typu flash.

XIII.  Licencja jednostanowiskowa - to  licencja uprawniająca użytkownika do zainstalowania nabytego oprogramowania tylko w jednym komputerze, obejmująca zakaz udostępniania takiego oprogramowania w sieci oraz na innych wolno stojących komputerach. jak każda, nie zabrania sporządzenia kopii zapasowej oprogramowania.

XIV.  Licencja wielostanowiskowa - licencja uprawniająca użytkownika do zainstalowania nabytego oprogramowania na większej liczbie  komputerów.

XV.  Licencja grupowa- rodzaj licencji zezwalającej na użytkowanie oprogramowania w sieci lub w zestawie komputerów, np. w szkole lub w pracowni, określającej maksymalną liczbę stanowisk, na których wolno zainstalować objęte nią oprogramowanie. Odmianą licencji grupowej jest licencja sieciowa.

XVI.  Licencja CC- pozwala twórcom utworów zachować własne prawa i jednocześnie dzielić się swoją twórczością z innymi. Zasada „wszelkie prawa zastrzeżone” zostaje zastąpiona zasadą “pewne prawa zastrzeżone”.

Odpowiedzialność karna

Włamanie do komputera

Kto bez uprawnienia uzyskuje dostęp do informacji dla niego nieprzeznaczonej, otwierając zamknięte pismo, podłączając się do sieci telekomunikacyjnej lub przełamując albo omijając elektroniczne, magnetyczne, informatyczne lub inne szczególne jej zabezpieczenie,podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

Podrzucenie wirusa

Za podrzucenie wirusa (nawet dla kawału), jeżeli spowoduje on zniszczenie, zmianę lub uszkodzenie danych grozi do 3 lat pozbawienia wolności (tzw. Przestępstwo przeciwko danym)

Piractwo komputerowe

To nielegalne kopiowanie, reprodukowanie, używanie lub produkcja oprogramowania. Często spotykaną formą piractwa jest nielegalne kopiowanie , czyli sytuacja, w której osoby indywidualne lub firmy sporządzają kopie oprogramowania wbrew warunkom umowy licencyjnej jak np. wtedy, gdy ktoś pożycza kopię oprogramowania od kolegi z pracy lub znajomego, aby zainstalować ją na swoim komputerze, zamiast legalnie kupić ten produkt.

Plagiat

Pojęcie z zakresu prawa autorskiego oznaczające skopiowanie cudzego utworu (lub jego części) wraz z przypisaniem sobie prawa do autorstwa poprzez ukrycie pochodzenia splagiatowanego utworu. Może być nim obraz, grafika, fotografia, piosenka, wiersz, praca magisterska, praca doktorska, publikacja naukowa jak również gra komputerowa.

Dozwolony użytek

RADIO INTERNETOWE-  rozgłośnia cyfrowa, nadająca swoje audycje poprzez Internet, za pomocą przesyłania strumieniowego, zwykle w formacie MP3 , RealAudio, AAC+ lub Windows Media Audio, często jest radiem amatorskim. Także tradycyjne stacje radiowe wykorzystują Internet jako dodatkowy kanał nadawczy.

PRZEDRUKI- dosłowne lub tylko nieznacznie zmienione, ponowne opublikowanie utworu.Z reguły przedruk jest objętościowo większy niż cytat, i obejmuje cały utwór lub z niewielkimi skrótami. W formie przedruku publikowane są książki lub całe artykuły, także artykuły internetowe. Czasem przedruk artykułu polega na jego przetłumaczeniu i wydaniu w innym języku.W przypadku przedruku konieczne jest zamieszczenie nazwiska autora (autorów) oraz danych pierwotnego druku (nazwa czasopisma, i inne dane bibliograficzne). W odróżnieniu od cytatu, prawo przedruku skierowane jest wyłącznie do prasy, radia i telewizji.  

CYTATY- prawem dopuszczalna możliwość przytoczenia w tworzonym przez siebie dziele urywków rozpowszechnionych utworów lub drobnych utworów w całości bez zgody ich twórcy i bez uiszczania na jego rzecz wynagrodzenia. Prawo cytatu dotyczy twórczości chronionej majątkowymi prawami autorskimi i stanowi ich ograniczenie na rzecz dozwolonego użytku. Z utworów nie objętych prawami majątkowymi można bowiem korzystać swobodnie, pod warunkiem oznaczenia autora.

Usługi internetowe

Strony internetowe

 Strona internetowa to dokument HTML udostępniony w Internecie przez serwer WWW. Po stronie hosta użytkownika, strona WWW jest otwierana i wyświetlana za pomocą przeglądarki internetowej. Autorem pierwszych stron WWW jest Tim Berners-Lee. Strony WWW często wykorzystują obiekty multimedialne, np. Adobe Flamusi mieć zainstalowane odpowiednie wtyczki obsługujące takie obiekty. Strony internetowe wykorzystywane w celu prowadzenia działalności gospodarczej mają duże znaczenie dla wizerunku firmy, co może mieć wpływ na wynik ekonomiczny działalności rynkowej, a ewentualne błędy na stronie internetowej mogą negatywnie oddziaływać na potencjalnych klientów. 

Do tworzenia stron często używane są systemy CMS. Najbardziej znane to:

• Joomla!

sh. Aby móc odtworzyć lub wyświetlić ich zawartość przeglądarka internetowa 

• WordPress
• Drupal

Inne systemy do tworzenia stron internetowych niejednokrotnie oferują takie usługi bezpłatnie[3], przy czym warto zwracać uwagę na to:

• czy nie są wyświetlane na stronie reklamy,
• ile podstron można utworzyć,
• czy nie jest ograniczona przestrzeń dyskowa dla użytkownika,
• jaki jest regulamin korzystania z generatorów strony.

E-mail

Konto e-mail to konto poczty elektronicznej, zwane także - w analogii do poczty tradycyjnej - skrzynką poczty elektronicznej. Posiadanie konta e-mail daje Ci możliwość wymiany korespondencji z innymi użytkownikami sieci Internet. O popularności kont e-mail decyduje szybkość przekazu wiadomości oraz bardzo niskie koszty jej przesyłania. Do wysyłania oraz odbioru poczty elektronicznej służą odpowiednie programy pocztowe, zwane klientami pocztowymi, np.: Active.office, MS Outlook, Mozilla Thunderbird, TheBat!, Eudora.

Chat

Jest to rodzaj rozmowy między dwoma lub wieloma użytkownikami komputerów za pośrednictwem Internetu lub innej sieci komputerowej, polegającej na naprzemiennym przesyłaniu wiadomości tekstowych. Wyraz chat , będący zapożyczeniem, zagnieździł się w slangu informatycznym. Najpowszechniejszym znaczeniem tego słowa jest serwis internetowy służący do komunikacji wielu osób w tzw. pokojach. Zwykle istnieją dwa rodzaje rozmowy – prywatna, której przebieg mogą śledzić tylko dwie osoby, oraz publiczna, dostępna dla wszystkich zalogowanych użytkowników. W części czatów dostępne są również graficzne emotikony, stworzone dla ułatwienia ekspresji emocji.

Wideokonferencja

Wideokonferencja to interaktywna komunikacja multimedialna, realizowana zazwyczaj za pomocą komputerów, polegająca na przesyłaniu z dużą prędkością obrazu oraz dźwięku w czasie rzeczywistym pomiędzy odległymi lokalizacjami. Osoby posiadające sprzęt umożliwiający wykorzystywanie wideokonferencji mogą między sobą rozmawiać i jednocześnie widzieć się nawzajem. Podobnie jak telekonferencja daje możliwość prowadzenia rozmów z wieloma użytkownikami jednocześnie. Różnicą jest to, że rozmowy prowadzone są za pomocą kamer internetowych lub telefonów komórkowych. Stanowisko uczestnika wideokonferencji musi być wyposażone w komputer z łączem telekomunikacyjnym o szybkości min. 128 kb/s, kamerę wideo, mikrofon oraz odpowiednie oprogramowanie umożliwiające usługę wideokonferencji, którym najczęściej jest komunikator internetowy (np. Skype, AQQ). Wideokonferencje bazują głównie na technologii ISDN wykorzystującej cyfrowe łącza telefoniczne oferowane przez TP S.A. oraz operatorów telefonii komórkowej; medium transmisyjne stanowić mogą również sieci lokalne, rozległe oraz połączenia satelitarne. Efektywność systemów konferencji mierzona jest w czasie rzeczywistym w klatkach na sekundę.

E-nauka

To nauczanie z wykorzystaniem sieci komputerowych i Internetu, oznacza wspomaganie procesu dydaktyki za pomocą komputerów osobistych i Internetu. Pozwala na ukończenie kursu, szkolenia, a nawet studiów bez konieczności fizycznej obecności w sali wykładowej. Doskonale uzupełnia również tradycyjny proces nauczania. E–nauka to tylko jeden z elementów edukacji, dlatego edukacja w czasie rzeczywistym dotyczy znacznie obszerniejszego zasięgu usług niż e–nauka.

E-praca

E– praca (telepraca, ang. Telework) polega na wykonywaniu pracy w dowolnej odległości od miejsca zatrudnienia, np. siedziby firmy. W takiej formie wykorzystuje się wszelkie możliwości komputera i najnowsze rozwiązania technologii komunikacyjnej – Internet, e-mail, rozmowy na żywo, wideokonferencje. E – praca umożliwia pracę osobom, które z przyczyn od siebie niezależnych nie mogą wychodzić z domu, np. osoby niepełnosprawne.

E-zakupy

E-zakupy (ang. e-commerce) – to sposób nabywania usług i towarów za pośrednictwem internetu. 

Sam termin e-zakupów wszedł do powszechnego użytku w 1997 roku i został wykreowany przez firmę IBM. W skład e-zakupów wchodzi: 

- sprzedaż towarów i usług, 

- przyjmowanie i potwierdzanie zamówień, 

- obsługa płatności bezgotówkowych. 

Era e-zakupów dopiero się rozwija, pomimo tego ludzie błędnie twierdzą, że zakupy online osiągnęły już swój szczyt.

E-bank

W banku elektronicznym nie ma hal z kasami, a tym samym kolejek do tych kas. Wszystkie formalności załatwia się nie wychodząc z domu, począwszy od założenia konta do wykorzystywania wszelkich operacji. Korzysta się z komputera i Internetu. Dostęp do takiego banku uzyskuje się poprzez specjalny serwer.Podobnie jak w banku tradycyjnym można dokonywać różnych płatności, zleceń przelewów, zakładać lokaty terminowe. Wszelkie informacje płynące między klientem a bankiem są szyfrowane. Nie można wykonać żadnej operacji nie pokonując wcześniej nawet do kilku form zabezpieczeń. Podstawową formą zabezpieczenia jest identyfikator i hasło.

Aby zapewnić bezpieczeństwo w e-banku stosuje się min.:

-podpis elektroniczny

-szyfrowanie

-tokeny

-listy haseł jednorazowych

-hasła

VOD

VOD; ang. Video on Demand – wideo na żądanie to usługa zezwalająca na oglądanie nadawanego materiału filmowego lub słuchanie nadawanego nagrania dźwiękowego w wybranym przez kogoś czasie, późniejszym niż czas emisji. Nadawana także "na żywo" audycja może być dzięki temu przesunięta w odbiorze dla pojedynczego widza i słuchacza. Oglądanie na żądanie jest możliwe od czasu pojawienia się magnetowidów, jednak wymagają one użycia wielu kaset wideo, a sam proces przewinięcia i wymiany kasety trwa wymierną ilość czasu i może być uznany za niewygodny. Popularność wideo na życzenie stała się możliwa dopiero w erze cyfryzacji sygnału audiowizualnego, gdyż dopiero to przyspieszyło przekaz, archiwizację i dostęp do danych. Prawdziwy boom na VOD rozpoczął się wraz z rozwojem szerokopasmowego dostępu do internetu oraz telefonii trzeciej generacji. Wideo na życzenie prawdopodobnie będzie standardową usługą udostępnianą przez samych dostawców sygnału telewizyjnego, gdyż przenosi tradycyjne wypożyczalnie kaset VHS i płyt DVD do prywatnych mieszkań, tak jak kino domowe stara się "konkurować" z kinem tradycyjnym.

Grupy dyskusyjne

Grupy dyskusyjne to fora dyskusyjne w sieci Internet, na których użytkownicy o podobnych zainteresowaniach spotykają się, aby rozmawiać na różne tematy, na przykład na temat oprogramowania, komiksów czy polityki. W odróżnieniu od wiadomości e‑mail, które są widoczne tylko dla nadawcy i określonych adresatów, wiadomości w grupach dyskusyjnych mogą być odczytane przez każdą osobę przeglądającą zawartość grupy. Grupy dyskusyjne mają międzynarodowy zasięg, a ich uczestników można znaleźć we wszystkich obszarach Internetu

Fora dyskusyjne

Grupy dyskusyjne to fora dyskusyjne w sieci Internet, na których użytkownicy o podobnych zainteresowaniach spotykają się, aby rozmawiać na różne tematy, na przykład na temat oprogramowania, komiksów czy polityki. W odróżnieniu od wiadomości e‑mail, które są widoczne tylko dla nadawcy i określonych adresatów, wiadomości w grupach dyskusyjnych mogą być odczytane przez każdą osobę przeglądającą zawartość grupy. Grupy dyskusyjne mają międzynarodowy zasięg, a ich uczestników można znaleźć we wszystkich obszarach Internetu

Źródła informacji

Informatyka

  Wszelkie wynalazki pomagające nam w życiu , różnorodne urządzenia, których codziennie używamy, czy też pomysły i głoszone przez ludzi idee - wszystko to ma swoją genezę i oczywiście historię rozwoju. Nie inaczej jest z informatyką.Historia współczesnej informatyki zaczęła się w latach czterdziestych XX wieku od prac Alana Turinga,który opracował teoretyczny model maszyny realizującej algorytm zadany w postaci długiej taśmy z sekwencją prostych rozkazów. Później zaczęły pojawiać się pierwsze kalkulatory.

  Informatyka zajmuje się gromadzeniem, przesyłaniem, przetwarzaniem oraz interpretowaniem informacji. Pierwotnie informatyka wchodziła w skład matematyki, ale w pewnym momencie rozwinęła się jako odrębna dyscyplina.Na zawsze jednak pozostała w ścisłym związku z królową nauk która dostarcza jej teoretycznych podstaw.

  OBSZARY ZAINTERESOWANIA INFORMATYKI:

-algorytmy

-struktury danych

-języki programowania

-systemy liczące

-obliczenia symboliczne

-inżynieria oprogramowania

-bazy danych

-sztuczna inteligencja

-kryptografia

-systemy operacyjne

-robotyka

-komunikacja człowiek-komputer

-obliczenia numeryczne

TI-Technologia informacyjna

Technologia informacyjna czyli teleinformatyka to całokształt zagadnień, metod, środków i działań związanych z przetwarzaniem informacji. Stanowi połączenie zastosowań informatyki i telekomunikacji, obejmuje również sprzęt komputerowy oraz oprogramowanie, a także narzędzia i inne technologie związane ze zbieraniem, przetwarzaniem, przesyłaniem, przechowywaniem, zabezpieczaniem i prezentowaniem informacji. Dostarcza ona użytkownikowi narzędzia, za pomocą których może on pozyskiwać informacje, selekcjonować je, analizować, przetwarzać, gromadzić, zarządzać i przekazywać innym ludziom.

Wiadomości SMS

Wiadomość SMS jest to usługa przesyłania krótkich wiadomości tekstowych w cyfrowych sieciach telefonii komórkowej.  SMS wysyła się pod numer abonenta sieci telefonii komórkowej. Wszystkie produkowane obecnie telefony komórkowe umożliwiają zarówno odbieranie, jak i wysyłanie tego typu wiadomości. Maksymalna długość pojedynczej wiadomości wynosi 160 znaków 7-bitowych, 140 znaków 8-bitowych lub 70 znaków 16-bitowych. Jednak w przypadku niektórych telefonów mogą być one dłuższe dzięki technologii CSMS – do ponad 900 znaków ; przed wysłaniem zostają podzielone na kilka krótszych wiadomości, a telefon odbiorcy powinien je z powrotem scalić w jedną wiadomość. Krótkie wiadomości tekstowe są też wykorzystywane w celu uzyskania informacji z serwisów informacyjnych. Pod numer takiego serwisu wysyła się wiadomość z krótkim zapytaniem, a po chwili otrzymuje się wiadomość zwrotną.

Komunikatory internetowe

Komunikator internetowy to program, który umożliwia szybkie przesyłanie wiadomości między użytkownikami. To najbardziej naturalna i przyjazna forma rozmowy w Internecie.Główną część komunikatora stanowi zawsze lista kontaktów, czyli spis osób, z którymi możesz rozmawiać. W każdej chwili możesz dodać do niej kolejne osoby, znajomych, ludzi poznanych w sieci, członków rodziny. Jeśli ktoś używa komunikatora, obok jego pseudonimu lub nazwiska pojawia się specjalne oznaczenie, tak zwany status, który określa czy dana osoba jest podłączona do sieci oraz może i chce w danej chwili rozmawiać.

Listy elektroniczne

E-mail-list elektroniczny-mejl - to jedna z usług internetowych, służąca do przesyłania wiadomości tekstowych (listów elektronicznych). Wraz z wiadomością tekstową można przesyłać dane innego typu w formie tzw. Załączników.

Reklamy

Reklama to informacja połączona z komunikatem perswazyjnym. Zazwyczaj ma na celu skłonienie do nabycia lub korzystania z określonych towarów czy usług, popierania określonych spraw lub idei. Reklama przybiera różną postać – od rzetelnej informacji o cechach produktu, spotykanej głównie w prasie specjalistycznej, po wychwalanie produktu bez rzetelnej informacji merytorycznej o przedmiocie reklamy, co często przypisuje się reklamie telewizyjnej. Czasami reklama występuje w formie ukrytej – np. firmy organizują prezentacje własnych technologii czy też piszą artykuły do prasy specjalistycznej na ich temat – co jest na pograniczu reklamy i edukacji lub ukazywane są przedmioty, będące towarami określonej marki, umieszczone w kontekście filmu fabularnego. Czasem reklama łączona jest z korzyściami dla osób decydujących o skorzystaniu z przedmiotu reklamy – np. firmy sponsorują wyjazdy szkoleniowe lub pseudoszkoleniowe w atrakcyjne miejsca – co jest na pograniczu reklamy i korupcji. Celem reklamy jest skuteczność ich oddziaływania na odbiorcę, dlatego można się spotkać w reklamie z treściami wywołującymi np. skandal obyczajowy lub procesy sądowe. Dzięki temu wzrasta zainteresowanie wokół reklamy a tym samym siła oddziaływania kampanii reklamowej.

Portale społecznościowe

 Portale społecznościowe są w dzisiejszym świecie niezwykle popularne. Społeczności zrzeszające ludzi o podobnych poglądach, zainteresowaniach, czy też innych łączących elementach są w pewnym sensie znakiem rozpoznawalnym współczesności. Oprócz funkcji podstawowych są to miejsca o niezwykłej sile oddziaływania na użytkowników, dzięki czemu ich fenomen nie zanika, a prężnie i systematycznie się rozwija. Portale społecznościowe stały się narzędziem marketingu i bardzo dobrym sposobem na przekazanie określonych informacji. Trudno obecnie znaleźć osobę, która o takim obszarze Internetu nie słyszała - ogromna część internautów korzysta z możliwości serwisów internetowych na co dzień.

Blogi

Blog to rodzaj strony internetowej zawierającej odrębne, uporządkowane chronologicznie wpisy. Blogi umożliwiają zazwyczaj archiwizację oraz kategoryzację i tagowanie wpisów, a także komentowanie notatek przez czytelników danego dziennika sieciowego. Ogół blogów traktowany jako medium komunikacyjne nosi nazwę blogosfery. Blog od wielu innych stron internetowych różni się zawartością. Niegdyś blogi utożsamiano ze stronami osobistymi. Dziś ten pogląd jest nieaktualny, wciąż jednak od innych stron internetowych blogi odróżnia bardziej personalny charakter treści: częściej stosowana jest narracja pierwszoosobowa, a fakty nierzadko przeplatają się z opiniami autora. Ponadto można spotkać się z definicją bloga jako sposobu komunikacji.